Nie wiem czy to ja pisałem ale zjawisko jest proste - ludzkie oko ma ograniczoną rozdzielczość - podaje się że dla zdrowego wzroku jest to jedna minuta kątowa. Czyli jak dwie kropeczki postawimy obok siebie w bardzo małej odległości to się nam zleją w jedną. Dzięki temu nie potrzebujemy aż tak super-hiper-jakości. Cyfrowo to wychodzi że zdjęcia
do oglądania z ręki - czyli 25-30cm wystarczy naświetlać 300dpi. A jeżeli zdjęcie jest na ścianę to możemy mniej bo z daleka i tak nie zobaczymy tylu szczegółów (no chyba że podejdziemy bliżej ). A na bilbordy to w ogóle jest chyba 10dpi - co widać jak się podejdzie bliżej, choć z daleka wyglądają dobrze (a z jadącego samochodu to już w ogóle nie ma co się przejmować jakością).
A tak przy okazji z tym się także wiąże głębia ostrości - czyli znany wszystkim krążek rozproszenia - to też właśnie taka najmniejsza średnica rozmytego punkcika, której jeszcze nie zauważymy na odbitce - można powiedzieć że Ci z goszym wzrokiem mogą mieć większą GO na zdjęciach przy tej samej przysłonie niż inne osoby ;-)

Post był edytowany 2008-01-25 18:25:31

Dzięki wielkie, Henry. Właśnie o takie informacje mi chodziło. Dumam albowiem nad wielkim formatem...
Na (zawodny) zdrowy rozum jest zatem jakość wielkoformatowa zbędna (jeśli chwilowo pominąć kwestię poprawionej tonalności): Gdy zbliżamy się do zdjęcia - zyskujemy ostrość w szczegółach, ale jednocześnie tracimy kontrolę nad całością obrazu. Jeśli się oddalamy - widzimy całość kadru, ale przy okazji tracimy ostrość. Czy dobrze mówię? Myślę nad kreatywnym sposobem pogodzenia tych sprzeczności. I chyba nawet coś wymyśliłem...

Pozdrawiam! J.

Zależy jakie robisz odbitki - ja przyjmuję że normalne odbitki do oglądania z ręki to A4 - większe już tylko z większej odległości właśnie żeby je móc objąć w całości. Ogląanie po kawałku to może być dobre gdy robimy panoramę miasta, ale pejzaże, przyrodę, portrety, itp powinno się oglądać w całości. Optimum jakości to średni format - przy współczesnej optyce i drobnoziarnistych filmach naprawdę mało komu taka jakość nie wystarczy. Ja fotografuję LF nie dla takiej super jakości ale dla przyjemności fotografowania - pełnej kontroli nad kadrem i dobrej jakości mimo mojego lenistwa - bo robię LF na najtańszych filmach, wywołaczach i optyce pierwszej z brzegu jaką kupiłem - a mimo to jakość jest super w BW. A kolor na LF robię średnioformatową kasetą 6x9 na 120 - bo taniej i jakość mi wystarcza. Zachęcam każdego do spróbowania LF - ale ostrzegam - trudność w fotografowaniu nieźle daje w kość i sporo osób się zniechęciło - właśnie wracając do poręcznego i też świetnego średniego formatu.